Η "τρέλα" των Βράνιες και Τσόσιτς για την ΑΕΚ | AEK Fans Blog

Η "τρέλα" των Βράνιες και Τσόσιτς για την ΑΕΚ

Written By Juker on Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017 | 11:26 μ.μ.

Οι Όγκνιεν Βράνιες και Ούρος Τσόσιτς διαφέρουν τόσο στην όψη και στο παρουσιαστικό, αλλά είναι τόσο ίδιοι και ταιριαστοί στους αγωνιστικούς χώρους.


Ας υποθέσουμε ότι βολτάρεις σε ένα εμπορικό κέντρο και αποφασίζεις να πλησιάσεις τον Βράνιες ο οποίος περιεργάζεται στη βιτρίνα μια (μοδάτη τώρα για όλους!) μπλούζα των Maiden με ξεφτισμένα μανίκια, ασουλούπωτες ραφές και τον Eddie να βαστά το ματωμένο τσεκούρι από το Killers.

Κοντοζυγώνοντας, θα σε εντοπίσει στα πρώτα δύο-τρία βήματα. Θα σε "σκανάρει" με ένα βλέμμα που θα σε κάνει να το ξανασκεφτείς και μόλις φτάσεις στον προορισμό, θα έχεις ήδη "παγώσει". Μιλώντας του βέβαια, θα καταλάβεις ότι δεν τρέχει και τίποτα... Καλά το σκέφτηκες να του ζητήσεις μια selfie κι ας σ’ έβαλε σε διαδικασία να αλλάξεις απόφαση τρεις-τέσσερις φορές, σε μια απόσταση πέντε μέτρων. Ψαρωτικός!

Λίγο πιο κάτω, μπροστά σε μια άλλη εμπορική πραμάτεια από σικάτα ρολόγια, ο φιλόμουσος Τσόσιτς, σχεδόν μόνιμα με ακουστικά στα αφτιά, κουνώντας ελαφρώς το κεφάλι σε μεταλλικούς ήχους σερβικής ροκ, σε κόβει να έρχεσαι. Προτού διανύσεις τη μισή απόσταση, έχει ήδη γυρίσει με χαμόγελο.

Φτάνεις εκεί και σου απλώνει το χέρι με αυτό το πρόσχαρο πρόσωπο και την ικανοποίηση διάχυτη επειδή τον αναγνώρισες. Πρόσεχε να μην του ζητήσεις πληροφορίες, θα τον απογοητεύσεις. Έχει ήδη σκεφτεί πως θα είναι η selfie που παρέα θα βγάλετε. Μην σου εμφανίσει από το τσέπη και το αναδιπλούμενο κοντάρι...

Τόσο διαφορετικοί κι όμως τόσο ίδιοι όταν φορούν τη φανέλα της ΑΕΚ... Ο σχεδόν μόνιμα λίγο χλωμός στην όψη Βράνιες, ο "hard nose" της υπόθεσης, με το παγωμένο βλέμμα, το ματάκι να γυαλίζει και το ύφος "το σκέφτηκες καλά πριν έρθεις κοντά;". Από την άλλη ο "baby face" Τσόσιτς, με το εύκολο χαμόγελο, καλοσυνάτος και καθωσπρέπει, ο "αν είχα μια κόρη αγόρι μου στην ηλικία σου, στην έδινα τώρα αγόρι μου και σε καλή μεριά".

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Αν τα βάλεις κάτω και τα σκεφτείς, ο Βράνιες παρουσιάζει εντός των αγωνιστικών χώρων έναν χαρακτήρα πολύ πιο κοντινό σε αυτό που σου δίνει να καταλάβεις ότι είναι κι εκτός των γηπέδων. Πρόκειται για τον τύπο που "οι γονείς σας, σας έλεγαν να μην κάνετε παρέα όταν ήσασταν μικροί". Εγώ προσωπικά θα τον έκανα! Σκληρός, εξ αρχής ξεκάθαρος ότι "φίλε εδώ ήρθαμε να παίξουμε μπάλα, οπότε μην σκεφτείς τσαλιμάκια και ντριμπλίτσες, διότι σε αυτές τις περιπτώσεις έχει και ματσούκι το ρεπερτόριο" αλλά συνάμα και καθαρός στο μαρκαρίσματά του.

Όσο straight είναι στην όψη, αφού σου δίνει και καταλαβαίνεις ότι δεν επιδιώκει φιλαρέσκειες και πολύ κοντινές επαφές, άλλο τόσο είναι και πάνω στο χορτάρι. Θα σε παίξει δυνατά αλλά όχι βρώμικα. Θα σε κάνει να τον φοβάσαι, αλλά δεν θέλει τη ζημιά σου, παρά μόνο να νικήσει. Κι εκεί που νομίζεις ότι τρελάθηκε και θα τινάξει το παιχνίδι στον αέρα, απλώς γυρίζει τον διακόπτη και γίνεται ο πιο ήρεμος του γηπέδου. Σε βαθμό που σε τρομάζει... Ο "δολοφόνος" σε μια ταινία τρόμου που εξ αρχής (νομίζεις ότι) έχεις καταλάβει, όμως στο τέλος δεν σου έχει αφήσει ούτε ένα στοιχείο!

Ο Τσόσιτς είναι ένα άλλο μυστήριο τρένο... Στο γήπεδο μεταλλάσσεται στον "Βράνιες που δεν είναι ο Βράνιες". Φοράει ένα άλλο κοστούμι, ξεχειλίζει από πάθος, νευριάζει εύκολα, μαζεύει κάρτες για διαμαρτυρίες, τσακώνεται με αντιπάλους και τους επιβάλλεται με νεύρο και τσαντίλα που αντικρίζοντάς τον σε μια cool κατάσταση, αδυνατείς να εξηγήσεις από που προέρχονται.

Όσο για τον πόνο; Αυτός που (εξ όψεως) σου δίνει την εντύπωση ενός κολεγιόπαιδου το οποίο θα αποφύγει να κλωτσήσει τη μπάλα επειδή μάτωσε η παρανυχίδα στο δάχτυλο του ποδιού του, έχει ήδη σε δύο περιπτώσεις νικήσει τις ιατρικές εκτιμήσεις, επιστρέφοντας σε χρόνο ρεκόρ από θλάση και διάστρεμμα.

Στην τελική και αμιγώς ποδοσφαιρική σούμα, "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι". Δύο κεντρικοί αμυντικοί που κόστισαν ελάχιστα, σε κομβικά σημεία της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του τους καθώς ο Βράνιες είχε εξελιχθεί σε γυρολόγο και ο Τσόσιτς έχανε το τρένο της καθιέρωσης στην Ιταλία, βρήκαν την ομάδα που τους έδωσε το χώρο, το χρόνο και την εμπιστοσύνη να δώσουν ώθηση στις καριέρες τους. Σε ένα περιβάλλον που είναι γνωστό ότι ανέκαθεν ταυτιζόταν με τέτοιους τύπους, νευρικούς, εξωστρεφείς και παθιασμένους όταν φορούν την κιτρινόμαυρη φανέλα.

*sport24.gr

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © 2010 - 2017. AEK Fans Blog - All Rights Reserved
Created by Dimitris Pourn